Wat komt er op u toe? (kunstvesper)

De portretten van Carolien van Olphen doen iets met wie er naar kijkt: ze komen op je toe, maken verbinding, raken en ontroeren. Wat is het geheim daarvan? Jarenlange toeleg op het genre en een grote technische vaardigheid? Zeker. Maar daaronder schuilt een passie en liefde voor mensen. De portretten zijn een vorm van empowerment: de warme kleuren en patronen van de kleren waarin de kunstenares haar modellen steekt, verlenen hen waardigheid; de gezichtsuitdrukkingen zijn ongekunsteld en puur.

Dit ongebroken vertrouwen in de mens staat in schril contrast met de ontmenselijkende krachten die de huidige samenleving domineren. De portretten zetten schoonheid tegenover verdriet en hardheid. Daarmee passen ze goed in de tijd van advent: met verwachting reiken naar wat op ons toekomt (zoals advent letterlijk betekent). De expressie van de portretten wordt in de kunstvesper nader gearticuleerd met muziek, poëzie en een dans van Fabiana Carchesio op een gedicht van Babs Gons met daarin de regel: het is omdat je zo ontzettend mens bent.

Natuurlijke groei (kunstvesper)

De wanddoeken van Laura de Vries ontstaan intuïtief. Meestal van binnen naar buiten, als een mandela. Kleuren en vormen zijn dragers van betekenis en zoeken contact met de buitenwereld. Lijnen en patronen reflecteren innerlijke ontwikkeling: als een bloem die uit de knop komt, als een boom die zich voorbereidt op de lente.

Op vergelijkbare wijze brengt Kim Doeleman innerlijke groei tot expressie in dans. Als een intiem proces dat zich in een spannende en verrassende interactie met de toeschouwers voltrekt. De choreografie wordt gedragen door muziek van David Samson op percussie-instrumenten.

Poëzie uit de bijbel en eigentijdse gedichten cirkelen rond hetzelfde thema en completeren zo deze kunstvesper met als thema: natuurlijke groei.

Onder het oppervlak (kunstvesper)

Gerda van Bockxmeer is gefascineerd door het noordelijk landschap: van Waterland en Vlieland tot Noorwegen en Spitsbergen. De helderheid van het licht, de kleuren, de beweging in lucht en water wil zij vasthouden en steeds opnieuw ervaren.

Het werken met silhouetten is voortgekomen uit het werken in gemengde technieken en met sjablonen. De silhouetten zijn de uiteindelijke vorm geworden. Met krijt en druktechnieken krijgen deze silhouetten een kleurrijk aanzien.

Voor Marialuisa Lattene en Fernando Oliveira zijn de silhouetten een bron van inspiratie voor de dans. Schaduw en beweging, verborgenheid en contrast als een spiegel van de ziel. In pianowerken van Beethoven en Philip Glass – vertolkt door Ruth Thomassen Djatmiko – gaat onder de oppervlakte ook van alles schuil. Poëzie en fragmenten uit de bijbel tenslotte mengen zich in de verstilde dialoog en maken de ervaring van de kunstvesper compleet.

Binnen / buiten (kunstvesper)

Binnen / buiten is het thema voor de kunstvesper op zondag 18 september met Etty Elbaz Griffioen (schilderijen en collages), Branka Zgonjanin (dans) en Ronald Visser (orgel).

‘We zien de dingen niet zoals ze zijn, maar zoals we zijn’, zo citeert Etty Elbaz met instemming Anais Nin. In haar kunstwerken verwerkt ze haar indrukken van de omgeving waarin ze leeft en werkt. In haar schilderijen gebruikt ze materialen die op haar pad komen, zoals bijvoorbeeld triplex of decoratief kant. Buiten hun vertrouwde context gaan ze deel uitmaken van het schilderij, alsof ze, ontworteld, een nieuw thuis of tenminste een thuis-voor-even zoeken en vinden. Het symboliseert voor haar de wijze waarop ieder mens een eigen en uniek levensverhaal schrijft. Schilderen als een reis in de binnenwereld en als een poging ruimte te creëren voor een verzoening van binnenwereld en buitenwereld.

In de ‘Dance for a church’ wordt een vergelijkbare spanning voelbaar: tussen binnen en buiten, afstand en nabijheid. Branka Zgonjanin registreert alles wat er op dat moment leeft in de ruimte; zij neemt het in zich op en brengt het in haar dansimprovisatie – begeleid door impressionistische orgelklanken – weer naar buiten. Poëzie en fragmenten uit de bijbel voegen zich in de dialoog van beeld, klank en beweging.

Overgave (kunstvesper)

Overgave is het thema van de kunstvesper op zondag 16 november. Voor een metershoog geschilderd tweeluik van Daniella Rubinovitz (Jacobs Pillow) verbeeldt Anika Vervloet het thema in een dans op muziek uitgevoerd door het Pamoja Trio: Annemieke Hereijgers (fluit), Elisa Karen Tavenier (altviool) en Marleen de Bakker (harp). Gedichten en fragmenten uit de bijbelse verhalencyclus over aartsvader Jacob completeren de verrassende dialoog tussen beeldende kunst, muziek, dans, poëzie en bijbel.

Als bedrieger heeft Jacob een hele weg te gaan om tot overgave te komen en te ontdekken wie hij werkelijk is. Daniella Rubinovitz werkt intuïtief: vanuit kleuren en de vormen. Het tweeluik Jacobs Pillow is ontstaan uit water en steenvormen die op het doek verschenen, weer werden ondergedompeld en opnieuw tevoorschijn kwamen. Sommige kleuren bleven weg, andere kwamen tevoorschijn en vermengden zich met wat er al was.

Zo is het ook met het leven: ondergaan wat er gebeurt, er op reageren en je er aan overgeven.