Wat komt er op u toe? (kunstvesper)

De portretten van Carolien van Olphen doen iets met wie er naar kijkt: ze komen op je toe, maken verbinding, raken en ontroeren. Wat is het geheim daarvan? Jarenlange toeleg op het genre en een grote technische vaardigheid? Zeker. Maar daaronder schuilt een passie en liefde voor mensen. De portretten zijn een vorm van empowerment: de warme kleuren en patronen van de kleren waarin de kunstenares haar modellen steekt, verlenen hen waardigheid; de gezichtsuitdrukkingen zijn ongekunsteld en puur.

Dit ongebroken vertrouwen in de mens staat in schril contrast met de ontmenselijkende krachten die de huidige samenleving domineren. De portretten zetten schoonheid tegenover verdriet en hardheid. Daarmee passen ze goed in de tijd van advent: met verwachting reiken naar wat op ons toekomt (zoals advent letterlijk betekent). De expressie van de portretten wordt in de kunstvesper nader gearticuleerd met muziek, poëzie en een dans van Fabiana Carchesio op een gedicht van Babs Gons met daarin de regel: het is omdat je zo ontzettend mens bent.

Vruchten der verbeelding (kunstvesper)

Het kunstenaarschap van Jet Kat is veelzijdig en haar oeuvre kenmerkt zich door sterk uiteenlopende fasen van scheppende arbeid. Het omvat bijvoorbeeld reeksen olieverfschilderijen, kinderboeken waarvan zowel de tekst als de illustraties van haar hand zijn, kleine abstracte doeken waarbij zij minimalistische pianomuziek schreef, videokunst en iconische schilderingen bij krantenberichten.

In de Nassaukerk exposeert zij een nog niet eerder getoonde reeks bloemen: schijnbaar levensecht nageschilderd, maar in werkelijkheid geheel ontsprongen aan de fantasie van de kunstenares. De welluidende Latijnse namen die deze bloemen meekregen, verwijzen naar symbolische lagen en een spirituele dimensie. Zo prikkelen deze vruchten der verbeelding op hun beurt de verbeelding van de toeschouwer.

De kunstvesper met haar verstilde sfeer wil daaraan bijdragen door poëzie, pianomuziek van Jet Kat -vertolkt door Tonny van den Brink- en fragmenten uit de Bijbel in dialoog te brengen met de doeken.

Nieuw licht (kunstvesper)

Mauricio Escobar, geboren in Bogota, 3000 meter boven de zeespiegel, en artistiek gevormd in Parijs, is van jongsaf gebiologeerd door transformaties in de ons omringende materie. In zijn installaties en schilderijen articuleert hij deze processen door het gebruik van natuurlijke materialen, pigmenten, processen van rotting en roestvorming. Het geeft zijn werk een poëtisch en evocatief karakter: transparant tot op het geheim van dood en (nieuw) leven. Voor de Nassaukerk maakte hij de sitespecifieke installatie ‘Epiphany’ rond de kroonluchter. Onthuld met Pasen nodigt deze uit de wereld en onszelf in nieuw licht te bezien.

Op vergelijkbare wijze werkt Karin Sax met klank. Zij legt zich toe op improvisaties op fluit en saxofoon. In de kunstvesper gaan de beeldende kunst en de muziek een dialoog aan met elkaar, met poëzie en bijbel, en niet in de laatste plaats met de aanwezigen.

Natuurlijke groei (kunstvesper)

De wanddoeken van Laura de Vries ontstaan intuïtief. Meestal van binnen naar buiten, als een mandela. Kleuren en vormen zijn dragers van betekenis en zoeken contact met de buitenwereld. Lijnen en patronen reflecteren innerlijke ontwikkeling: als een bloem die uit de knop komt, als een boom die zich voorbereidt op de lente.

Op vergelijkbare wijze brengt Kim Doeleman innerlijke groei tot expressie in dans. Als een intiem proces dat zich in een spannende en verrassende interactie met de toeschouwers voltrekt. De choreografie wordt gedragen door muziek van David Samson op percussie-instrumenten.

Poëzie uit de bijbel en eigentijdse gedichten cirkelen rond hetzelfde thema en completeren zo deze kunstvesper met als thema: natuurlijke groei.

Reis naar verbinding (kunstvesper)

Frits Heimans is breed getalenteerd: hij ontwikkelde zich als psycholoog, musicus en vooral beeldend kunstenaar. De expositie onder de titel ‘Reis naar Verbinding’ brengt een aantal schilderijen uit een veel grotere reeks die hij in 2015 maakte tijdens het hoogtepunt van de vluchtelingenstroom naar Europa. Een maand lang leefde hij in afzondering met een aantal andere kunstenaars, bijeengezet om zich in te leven en hun betrokkenheid te verbeelden. De doeken ontstonden op basis van gevoelens en intuïtie en putten soms uit gedichten die hem tot steun waren. Kleuren en vormen, spontaan ontstaan, roepen nieuwe vragen op. De expressie raakt aan de reis als metafoor van elk menselijk bestaan, van conflict en vertrek naar aankomst en nieuwe verbinding.

De schilderijen zijn gedurende de maanden november en december aanwezig in de kerkzaal. In de kunstvesper op zondag 16 december gaan de doeken een verbinding aan met muziek gemaakt door het Art Beat Saxophone Quartet (met daarin eveneens Frits Heimans), poëzie en een fragment uit de Bijbel.

Innerlijk landschap (kunstvesper)

Inner landscapes noemt Marlie Duizings de schilderijen die centraal staan in deze kunstvesper. Innerlijke landschappen, ontstaan als expressie van zelfonderzoek en de overgave die daarvoor nodig is. Ze nodigen de toeschouwer uit de eigen binnenwereld te betreden en zich onbevangen te laten verrassen door nog onbekende stukken daar die evenzeer ontregelen als ook bevrijden.

Met klassieke en moderne composities voor gitaar brengt Wim Klerkx innerlijke landschappen tot klinken. Poëzie uit de bijbel en eigentijdse gedichten completeren de kunstvesper als reis door de binnenwereld.

Vergezichten (kunstvesper)

Thom Breukel heeft oog voor stilte. Hij schreef niet alleen een Stilte Atlas van Nederland, maar ook Stil Amsterdam: een survivalgids voor de stedeling. Zijn aquarellen zou je landschapsiconen kunnen noemen: ze nodigen uit tot meditatie. De witte rand om de kleurige landschappen in veelal grote vlakken trekt de aandacht bijna als vanzelf naar de wijde horizon. Die randen bieden een kijkrichting. Ze fungeren als vensters van verlangen of heimwee. Ze kleuren de polders tot vergezichten die zoekende zielen troost aanreiken.

Vergezicht en verlangen worden even intens opgeroepen in gedichten en muziek, uitgevoerd door Klaas Riedhorst (trompet) en Gert Jan Mostert (orgel).

Loutering (kunstvesper)

Op Goede Vrijdag verbinden we het verhaal van het lijden en sterven van Jezus met onze ervaringen van lijden en verlies. Een expositie van iconen van Wasili Wasin – in de kerk aanwezig van 26 februari tot 4 april – neemt ons daarin mee.

Wasili Wasin borduurt op een geheel eigen en modern ogende wijze voort op de eeuwenoude traditie van iconen schilderen. De panelen van lindenhout zijn uitgesneden in de vorm van de voorstellingen en de oorspronkelijke structuur van het hout (zoals knoesten en schors) maakt deel uit van de voorstelling. De beschildering van het hout is uitgevoerd volgens oude technieken en met klassieke materialen als vislijm, krijtpoeder, pigment, tempera, olieverf en bladgoud.

Daarbij klinken fragmenten uit het bijbelse lijdensverhaal, koralen uit de Johannes Passion van Bach, gebeden, liederen en gedichten rond het thema: loutering. Aan het einde van de viering plaatsen we in stilte en in het donker lichtjes bij een levensgroot kruis.

Monumenten van onschuld (kunstvesper)

De sculpturen van Nosrat Mansouri Gilani vallen niet op door hun imposante afmetingen of materialen. Ze ogen eerder fragiel en zijn veelal gemaakt van blik, restafval van de straat. Ze vertellen evenwel een verhaal: van mensen die tegen de verdrukking in willen laten weten dat ze er zijn. Onwillekeurig roepen ze iets op van de onschuld van een kind (in Afrika wordt speelgoed van blik gemaakt). Van onverwoestbare hoop ook op ruimte om te leven, een bewoonbare wereld. Ze geven glans aan kwetsbaarheid.

Met muziekimprovisaties in interactie met de aanwezigen articuleert Moira Mirck het beroep op bestaansrecht dat van deze ‘monumenten van onschuld’ uitgaat. Poëzie en fragmenten uit de bijbel mengen zich in de verstilde dialoog en maken de ervaring van de kunstvesper compleet.

Nosrat Mansouri Gilani (Teheran 1969) woont sinds 1991 in Amsterdam, studeerde in 1999 af aan de Rietveldacademie en werkt als docent beeldende kunst in buurtcentra en asielzoekerscentra. Een expositie van zijn sculpturen is in de maanden januari en februari te zien in de kerkzaal.

De rode draad (kunstvesper)

Het schilderwerk van Anouk Slegers zit vol symboliek die put uit verschillende bronnen zoals bijvoorbeeld de Griekse mythologie. Het is moeilijk in te delen. De fascinatie voor oude meesters en perfecte beheersing van de techniek geven het een klassieke toets, maar tegelijk ademt het ook een surrealistische sfeer.

Een groot rond schilderij over Ariadne die haar geliefde uit de doolhof redt door hem het uiteinde van haar rode kluwen wol mee te geven, reikt het thema van de kunstvesper aan: de rode draad.

Robert Jan van der Meer (blokfluit) en Gert Jan Velders (clavecimbel) spelen al even perfecte muziek van Corelli, Buxtehude en Bach. Poëzie en fragmenten uit de bijbel mengen zich in de verstilde dialoog en maken de ervaring van de kunstvesper compleet.