Monumenten van onschuld (kunstvesper)

De sculpturen van Nosrat Mansouri Gilani vallen niet op door hun imposante afmetingen of materialen. Ze ogen eerder fragiel en zijn veelal gemaakt van blik, restafval van de straat. Ze vertellen evenwel een verhaal: van mensen die tegen de verdrukking in willen laten weten dat ze er zijn. Onwillekeurig roepen ze iets op van de onschuld van een kind (in Afrika wordt speelgoed van blik gemaakt). Van onverwoestbare hoop ook op ruimte om te leven, een bewoonbare wereld. Ze geven glans aan kwetsbaarheid.

Met muziekimprovisaties in interactie met de aanwezigen articuleert Moira Mirck het beroep op bestaansrecht dat van deze ‘monumenten van onschuld’ uitgaat. Poëzie en fragmenten uit de bijbel mengen zich in de verstilde dialoog en maken de ervaring van de kunstvesper compleet.

Nosrat Mansouri Gilani (Teheran 1969) woont sinds 1991 in Amsterdam, studeerde in 1999 af aan de Rietveldacademie en werkt als docent beeldende kunst in buurtcentra en asielzoekerscentra. Een expositie van zijn sculpturen is in de maanden januari en februari te zien in de kerkzaal.

Vergankelijkheid (kunstvesper)

Vergankelijkheid is het thema van de kunstvesper op zondag 28 juni. Sculpturen uit een expositie van Rick Keijzer gaan een dialoog aan met poëzie van en door podiumdichter Bernard Wesseling, muziek voor klassiek gitaar gespeeld door Rosa van Ginneke en fragmenten uit de bijbel voorgedragen door Klaas Holwerda.

Beeldend kunstenaar Rick Keijzer maakt ruimtelijke werken waarin roestvorming en verandering van materialen een sterke rol spelen. Ze onderzoeken de schoonheid van verval en stellen vragen bij de illusie van continuïteit en beheersingsdrift, evenals bij de neiging van de mens alles te willen vasthouden en bewaren. Vergankelijkheid kan melancholie opwekken, maar ook een gevoel van troost geven. Dingen gaan voorbij, maar er is ook telkens weer een nieuw beginnen.

Bernard Wesseling (1978) won met zijn debuut Focus de C. Buddingh-prijs voor nieuwe Nederlandstalige poëzie 2007. Rosa van Ginneke (1987) begon op haar tiende met pianospelen en ontdekte op haar vijftiende de gitaar. In 2012 studeerde ze af aan het Conservatorium van Maastricht.

De expositie van Rick Keijzer is in de maanden mei en juni te zien in de Nassaukerk en is samengesteld met werk uit de reeksen Ymmortal en Reprogress.