Vergezichten (kunstvesper)

Thom Breukel heeft oog voor stilte. Hij schreef niet alleen een Stilte Atlas van Nederland, maar ook Stil Amsterdam: een survivalgids voor de stedeling. Zijn aquarellen zou je landschapsiconen kunnen noemen: ze nodigen uit tot meditatie. De witte rand om de kleurige landschappen in veelal grote vlakken trekt de aandacht bijna als vanzelf naar de wijde horizon. Die randen bieden een kijkrichting. Ze fungeren als vensters van verlangen of heimwee. Ze kleuren de polders tot vergezichten die zoekende zielen troost aanreiken.

Vergezicht en verlangen worden even intens opgeroepen in gedichten en muziek, uitgevoerd door Klaas Riedhorst (trompet) en Gert Jan Mostert (orgel).

Verlangen (kunstvesper)

Verlangen is het thema van de kunstvesper op zondag 17 januari. Dat verlangen komt expressief tot uitdrukking in schilderijen van Senad Alic, muziek uitgevoerd door Gherman Popov op exotische instrumenten, poëzie en fragmenten uit de bijbel die met elkaar een dialoog aangaan.

Senad Alic leeft in twee werelden: Nederland en Bosnië, het land dat hij in 1992 met zijn gezin als vluchteling verliet. Hij wilde zijn oude cultuur niet loslaten en het liefst daarheen terugkeren, maar ontwikkelde zich tegen wil en dank hier verder tot een veelzijdig kunstenaar. In sprekende mengkleuren geeft hij mensen met wie hij nu leeft en mensen van vroeger op zijn doeken een achtergrond. Door te kijken, te ervaren en mee te bewegen of juist zijn kwast een andere kant op te draaien, tegen de stroom in. Herinneringen aan mensen of aan de geur van kersen enerzijds en pogingen tot leven in een nieuw land anderzijds: al zijn werk vertolkt verlangen.

Senad Alic ontwikkelde community art projecten voor stadswijken, organisaties en bedrijven, onder meer in opdracht van Pax Christi, Amnesty International en Vluchtelingenwerk. Hij maakte illustraties voor tijdschriften, kranten en boeken en is artistiek leider van kunstenaarsgezelschap De Werkelijkheid. Met Stichting de Vrolijkheid laat hij inderen in asielzoekerscentra via creativiteit vertrouwen en vrolijkheid hervinden.

De wieg van Gherman Popow stond in Odessa in het zuiden van de Oekraine. Hij reisde veel, verbleef in oude muziekculturen en leerde allerlei bijzondere instrumenten bespelen. Hij schreef muziek voor films en theaterspelen en bracht electronische muziek samen met muzikale tradities uit Centraal Azië en de Balkan. Voor ons bespeelt hij een bijzondere verzameling instrumenten: kuray (fluit), dombra (luit), mondharp en hulusi (pompoenfluit).